Bevrijdingsdag 2017

Wederom gaat de deur van mijn slaapkamer langzaam open. Een veel vaker besproken vrolijk meisje gluurt om het hoekje. In haar knuistjes een pop de zoals het meisje ook veel vaker is besproken in mijn Blogs. De glinsterende oogjes van het meisjes worden groter als ze ziet dat ik al wakker ben. Ze springt bij me in bed en pakt me stevig vast. Heerlijk even knuffenen zoals ze vaak zegt.  Ik ga naar beneden lieve pappie dan kun jij nog even luilakken.

20110505-vrijheid

Het is vakantie en ook nog bevrijdingsdag. Een dag waarin we stilstaan bij het feit dat we nog steeds in vrijheid kunnen leven. Gisteren hebben we de dodenherdenking weer beleeft en voor mijn dochter de eerste keer dat ze het echt bewust meemaakte. Immers normaliter ligt ze al op bed maar dit jaar mocht ze opblijven. Ze vond het maar wat spannend. Ik heb geprobeerd in zo goed mogelijk jip- en Janneke taal het aan haar uit te leggen. Maar dat leverde wel 1000 vragen op.  We hebben het hele gebeuren op de Dam gevolgd en het meest interessante was wel dat de koning en koningin erbij waren en ook stil moesten zijn. Ze hield haar keurig aan de afspraak niets te zeggen, alleen het knasperen van een wortel die ze had verbrak de immense stilte. Ook mijn tienerzoon had ik uit zijn “hol” (lees slaapkamer vol beeldschermen) getrokken om gezamenlijk 2 minuten stil te zijn. Hoe ouder je word hoe meer je waardeert en respect heb voor de overledenen. Door vele van hun hebben wij nu de luxe om in vrijheid te leven.

Zoals gezegd is het bevrijdingsdag. Helaas ogenschijnlijk een bewolkte frisse dag. De vlaggen hangen er wat troosteloos bij en het gevoel van feest moet mij nog bekruipen. In Franeker is weinig te beleven wat ons doet besluiten vanmiddag maar even in Leeuwarden te kijken. Alhoewel de zoonlief er niet veel voor voelt is er even uit toch wel even lekker. Ook is het de laatste dag van onze vakantie. Morgen breng ik de kids weer bij hun moeder.  Het gevolg van scheiden en apart wonen. Ik vind het nog altijd lastig terwijl ik weet dat het , het beste was om uitelkaar te gaan.

In het nieuws zijn Mattie en Wietze ook HOT, het fenomenale radio duo is niet meer. Zoals ik het nu begrijp heeft Mattie een contract afgedwongen achter de rug van Wietze om. Wat er allemaal waar van is, is natuurlijk gissen. Wat me wel verbaasd is wat die radiomensen allemaal verdienen. Mattie gaat 600.000,- per jaar verdienen en krijgt er als bonus bovenop een dikke Tesla. Waarom moet dat zo gek. en was er niet zoiets als de Balkenende Norm?  Nou ja de komende tijd zal het nog wel vaak aan over deze mannen. Een scheiding tussen twee collega’s . De brief van Wietze was duidelijk. Hij voelt zich bedondert en ook dit gevoel is vaak aanwezig bij een scheiding tussen geliefden.  Dit hoeft niet eens te gaan omdat de ander met een ander is gegaan maar gewoon ook om het feit dat het zo kan zijn dat de een zonder aankondiging of zonder te vechten er de brui aan geeft. Hoe kan het zo zijn dat mensen die zoals bijvoorbeeld  bij Mattie en Wietze het vertrouwen beschamen. Iemand een figuurlijk mes in de rug drukken. Na jaren van samenzijn opeens niet meer willen en eigenlijk zonder logische verklaring de ander laten stikken en zogenaamd op zoek gana naar iets beters. Ik snap het niet en de mensen die het aanrichten begrijpen niet dat ze littekens achterlaten bij de mensen bij wie ze het aan doen.

Maar van elke gebeurtenis goed of slecht, leuk of niet leuk leer je van. Je neemt het mee, en hoewel je liever gespaard had willen blijven van het leed en verdriet dat je is aangedaan moet je het goede eruit meenemen.  Zo ook heeft de wereld geleerd van de oorlogen, of tenminste dat mag ik hopen, en toch is het niet overal vrede op deze aard”kloot”. nee nog steeds is er op vele plekken oorlog. En toch ondanks al onze lessen van de geschiedenis hebben we mensen die een sympathie hebben voor mensen zoals Wilders, Le pen, Trump. Wat de laatste laten we gewoon de machtigste man op aarde worden. Ik ben benieuwd wat al die aanhangers van bovengenoemde straks zeggen als het echt mis gaat,. Hoor je ze dan nog scanderen, hoor je ze dan nog stoer roepen dat er meer- of minder Marokkanen moeten. Vinden ze het dan nog prima dat er weer muren worden gebouwd en mensen worden afgerekend op basis van kleur en religie.

Ik sluit maar even positief af. Het is bevrijdingsdag. Een dag van bezinning. Maar ook zeker een dag van plezier en feest. Laten we dit doen. Laten we feest vieren. Laten we samen er iets moois van maken. Ik ga vandaag genieten van mijn kinderen die hoop ik in vrijheid kunnen opgroeien. Eigen keuzes kunnen maken en zelf kunnen beslissen waar wel- of niet in geloven.  De kunnen genieten van het feit dat we vrijheid van meningsuiting hoog in het vaandel hebben.

 

 

De Bloggende “in vrijheid levende” Franeker

 

 

Facebook Comments
Delen op Social media

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.