Blog 25/2019 De Bloggende Franeker Schaamt zich

Franeker heeft het. Franeker bruist. De Ster van de 11-steden. Nou niets is minder waar. Ik ben als Bloggende Franeker een trotse Franeker, geboren en getogen en bijna mijn hele leven woonachtig in Franeker. Als ik spreek over Franeker glunderen mijn ogen. Ik ben trots op Franeker.


Maar toen werd het afgelopen zondag. Eens schitterende dag. De zon scheen en na een welverdiend bakkie koffie in mijn achtertuin besloten we te gaan wandelen. Dit doen we vaker. Heerlijk even over het bolwerk achter het Sjukelan en zo de voorstraat over. Overal fluitende vogels, fietsende mensen, Motorgeronk van motoren die weer werden uitgelaten na een natte winter. Maar verder was het stil. de Stad sliep en dat terwijl het al ver in de middag was. Bij Pepe zaten wat mensen te koffie drinken in de zon. Kindertjes speelden op de verlaten straten. We liepen door en zouden even op het terras bij de doelen gaan zitten. Onderweg kwamen we enkele toeristen tegen die vroegen ons of we bekend waren. Is er ergens iets open waar we wat kunnen drinken. Ik wees naar de doelen maar tijdens het wijzen zag ik dat hier niemand op het terras zat. Nee die is dicht vertelden de toeristen mij. Vol ongeloof verwees ik ze naar het planetariumcafe. We liepen nog even door om te checken of de doelen echt dicht was. Het enigste zon-terras van Franeker dicht. fietsende voorbijgangers stapten af om ook plaats te nemen bij de doelen maar keken net als mij ongelovig naar de lege stoelen.


Wij liepen terug en zijn ook maar naar een afgeladen Planetariumcafe gegaan. Heerlijke bak thee en een nog heerlijker stuk appeltaart. Ik sprak met mijn vriendin, waar gaat het mis zei ik. Ze vertelde dat ze echt geen gevoel van stad had. Helemaal uitgestorven.
Ik heb al eens vaker geschreven over Franeker, de horeca is hier dramatisch. respect heb ik voor die enkele horeca ondernemer die het hier wel probeert. Het is een verdrietig om te zien dat Franeker hier zo de plank misslaat. Een schitterende stad. 1 van de 11 steden. Mensen komen hiernaartoe, maar vinden bijna niets. Ja een lege stad. Geen terrassen. Weinig restaurantjes. Het is doods-en het lijkt bijna een spookstad.
Ik begrijp niet dat de gemeente Waadhoeke dit niet wil zien, Ik begrijp niet dat de Gemeente Waadhoeke niet inziet dat de hoofdstad van de gemeente hierdoor zijn allure mist. De gezelligheid is er niet.


Zoals ik begon om te zeggen dat ik een trotse Franeker ben wil ik afsluiten met te zeggen dat ik me afgelopen zondag bijna schaamde toen die toerist mij aansprak.

Facebook Comments
Delen op Social media