Blog 52/2019 Schokkend.

Een schokkende foto (staat onder deze BLOG, Pas op kan als schokkend ervaren worden) gaat momenteel viraal op internet. Een foto van de levenloze lichamen van een vader en een kind. Ze liggen met hun gezicht naar beneden in het lage water bij de oever van de rivier Rio Grande, Een populaire plek voor migranten om illegaal de grens over te steken.
Het debat over de migrantenstroom laait door de foto weer op.


De foto is schokkend maar helaas meer voorkomend. Jaarlijks komen er honderden mensen om het leven bij hun poging de grens tussen Mexico en VS via deze rivier over te steken. Naar de foto kijkend gaat mijn hart sneller slaan. Stekende pijn en een tuimeling in buik als gevolg. Hoe radeloos zou de man en zijn gezin zijn geweest deze gevaarlijke oversteek te doen. Helaas zelfs met de dood tot gevolg. Ik kijk hierba, vind er maar even niets van maar kijk wel even naar ons Nederlanders en ja ook Franekers.

Het zet alles even in perspectief. Waar maken we ons eigenlijk met zijn allen druk om. Zijn onze problemen (de uitzonderingen nagelaten) niet veel minder erg. Heeft ons land niet alles goed geregeld? Moeten wij misschien niet veel meer doen voor de mensen die het nodig hebben?
Ik wete het niet. Ook ik maak me vaak druk om onbelangrijke zaken als ik terug kijk. Maar dat zijn zaken die ons direct raken.

Wij maken ons druk om een zwarte Piet, wij maken ons druk over dreeslaantjes. Wij maken ons druk over de inrichting van een stad en over te weinig terrassen op zondag. En dan opeens zie je de foto en denk je. Nuanceren die meningen. Moet ik ophouden met Bloggen en me druk gaan maken over echte wereld problemen. Moet ik me echt druk gaan maken over de verdronken vader en het verkonden kind. Ik kijk naar mijn eigen kinderen, ik kijk naar hun problemen. Hun zorgen. Welk t-shirt moet ik aan? Kunnen we vanmiddag wel zwemmen in ons nieuwe zwembad, het is maar 18 Graden. Ik kijk naar mijn oudere kinderen met hun zorgen. 8 toetsen in de toetsweek. Whaatt een 9,5 ipv een 10. Heb ik vervoer om me vrijdag naar de sport te brengen?

De foto komt waarschijnlijk in ons collectief geheugen. Zoals de foto van het aangespoelde jongetje. Het zijn momenten in het leven dat je met je hakken de grond in gedrukt word. De beide benen op vaste bodem doen je beseffen dat we het allemaal best wel goed heb.

Facebook Comments
Delen op Social media