Blog 59/2019

Donkere wolken pakken samen en naar buiten kijkend lijkt het wel herfst. Toch is op sommige gedeelten van de land de zomervakantie al ingegaan. Je zou het niet zeggen. Voor ons in het noorden is het volgende week zover. De basisscholen hebben veelal morgen de laatste schooldag. Ook het voortgezet onderwijs is al in den ruste.

Ook voor mij zit het er bijna op. De laatste brandjes op kantoor blussen, bezetting organiseren en dan langzaam de Weel laten doven als een kaars. De telefoon op mute-stand en even kijken of ik het hoofd leeg kan krijgen .

Ik kijk in het nieuws en het getal II was een belangrijk moment. Glory laat zo weten dat de twee titanen hoogstwaarschijnlijk nog dit jaar gaan vechten. Een rematch. Ik heb het natuurlijk over Badr Vd Rico. Waarschijnlijk niet voor de titel maar dat maakt ons niets uit. Omdat een groot gedeelte van mijn gezin inmiddels is geïnfecteerd met het virus leven we hier echt naar toe. Ook mijn zoon is inmiddels volop in training om misschien als mogelijk eind dit jaar voor het eerst de ring in te gaan. Een spannende tijd voor hem en ook voor mij brengt het enige spanning te zich mee. Heel trots maar ook waakzaam. Hij moet der klaar voor zijn en daar trainen we met zijn allen hard voor.

Ik kijk even terug en zie dat ik bijna op de 60 Blogs zit dit half jaar. Ga ik zo door kom ik boeven de 120, beduidend minder dan een voorgaand jaar. Soms is de energie even weg of is de energie ergens anders,. Ook de motivatie is soms weg. Ik merk wel dat ik meer lezers krijg. Echter is bloggen tijdrovend en om mensen echt te binden moet je regelmatig schrijven. Ook de interactie met mijn lezers is leuk. Echter wanneer ik vragen stel krijg ik weinig antwoord. Op straat merk ik ook dat ik goed gelezen wordt. ook merk ik dat mijn ware identiteit naar de achtergrond verdwijnt. Dat is mooi omdat ik dan meer hoor en mensen minder terughoudend zijn als ik in de buurt ben. Een enkeling roept me toe, lees ik dit straks in je blog. Voor mij is het soms moeilijk te beslissen of ik iets wel of niet gebruik. Schaad ik mensen of beledig ik mensen is de vraag die ik me stel. Publieke figuren ben ik minder voorzichtig mee, hoge bomen vangen immers veel wind. Dat heb ik zelf ook vaak ondervonden. En ik ben niet eens een hoge boom. Wanneer ik over vrienden en familie schrijf is de boog helemaal gespannen. Ze zijn er niet altijd blij mee. En dat hoor ik soms ook. Het hoort erbij.

Gelukkig ben ik een ongenuanceerde blogger die schrijft vanuit zijn perspectief. Ik laat namen zoveel mogelijk achterwege. Wel ben ik eerlijk en schrijf hoe ik de wereld zie, door mijn bril. Soms een roze, soms een gele, en soms met een scheurtje in het glas.

Deze zomervakantie ga ik gebruiken om te zien wat ik meer wil gaan doen. Misschien toch weer de stap maken naar de papieren versie. Als er een krant is die me nog wil hebben… haha. We gaan het zien. Misschien tot in mijn vakantie. En anders er vlak na!

Facebook Comments
Delen op Social media