Blog 62/2019 harde leven begint weer

En dan is het zover. De eerste schooldag van het nieuwe schooljaar.

De wekker gaat en ik maak de jongsten wakker. De oudsten hebben nog een dagje vrij van het voortgezet onderwijs. Vrij geruisloos glijden de twee jonge dametjes hun nestjes uit. De gezichten ietwat bedrukt en vragend wat ze aan moeten. Nu nog 16 graden maar de weer app geeft bijna 30 in de middag aan. Zo weinig mogelijk dus.

Ikzelf ben met wat tussenstops alweer drie weken aan het werk. En dus is die wekker voor mij niet een aanval op mijn gehoor en vakantieritme. Afgelopen week met ontzettend pijn in mijn rug in de ziektewet geraakt. De huisarts moest er zelfs aan te pas komen om vast te stellen d1at ik niet zou sterven (ik ben tenslotte een man). Een spierverkramping in mijn rug was de boosdoener. Dus aan de pijnstillers en spierverslappers. Bah. Na een dagje plat, een dagje revalideren was ik in het weekeind redelijk mobiel onder invloed van de medicijnen. Nu doen we weer een poging. Thuisblijven voelt nooit goed en zo ben ik ook niet opgevoed.

De nazomer hakt er aardig in. Temperaturen van rond de 30 graden zijn ons niet meer vreemd. We hebben aardig in de vingers hoe we onze huizen koel moeten houden. Mijn jaren 30 woning is matig geïsoleerd. Ik moet er dus echt met zonwering voor zorgen dat de warmte niet binnenkomt en in de avond als het echt koeler word de boel doorluchten. Voor de mensen die weten waar ik woon. Alles zit dicht. En nee er is niets aan de hand of ben niets aan het doen wat het daglicht niet kan verdragen. Het is uit pure noodzaak. 😉

Het is bijna 08:00uur. Ik rond af en loop met de dametjes mee naar school. Het “harde” leven gaat weer beginnen. 

Facebook Comments
Delen op Social media