Blog 75/2019 Een opgeruimd bureau is een opgeruimd hoofd.

Zo is het rustig qua bloggen en zo voel ik de onbedwingbare dwang om iets ‘op papier”te zetten. Blij zijn dat je iets kwijt bent. Daar werd ik op geattendeerd door een lezer van mijn Blogs. De figuurlijke uitlaatklep. Of het nu gewicht, Emoties of meningen, het mag en kan. We leven in een vrij land waar de vrijheid van meningsuiting een groot goed is.


Gisteren was ik met mijn vriendin in de Koornbeurs bij Thomas Acda. De briljante “sing and songwriter” met een grote dosis humor. Zijn woordenschat en interpretatie van de Nederlandse taal heeft hij bijna als kunst verheven. Een woordentovenaar. De drukte die bij hem in zijn hoofd woedt kraamt hij ook uit. Van de hak- op de tak, iets herkenbaars. Ik heb dat soms ook. Mijn gedachten gaan snel en zoals Thomas dat ook zei ik kan snel denken. Mijn zwakte (of sterkte) is dat ik het direct wil opschrijven. Mijn meningen in het geschreven woord komen echter soms anders aan dan dat ik ze zie. Ik stoot daarmee mensen tegen de borst omdat zijn mijn meningen en hersenspinsels als een feit interpreteren. Ik vlieg ook wel eens van de een- naar de andere kant. Kom terug op eerdere meningen nadat deze bijgeschaafd zijn door uitingen en gedragingen van een ander. Ik laat me zeker beïnvloeden en onderwijzen en wil ook zeker zaken aannemen van anderen wanneer deze goed onderbouwd zijn. Soms is het echter zo dat ik een gevoel heb. Ik lees mensen en krijg daarbij soms signalen. Signalen die ik weer ombuig in wat ik van iemand vind. Zodra ik iemand voor het eerst ontmoet scan ik automatisch iemand. Ik ga der open- en objectief in en vorm een mening en gevoel bij iemand. Hoe langer ik iemand om me heen heb hoe beter ik de mensen kan lezen. Op een bepaald moment heb ik iemand gelezen en heb bepaald in welke categorie ze vallen. Dit hele proces zoals ik hierboven heb omschreven doet iedereen! Het vormen en verzamelen van mensen om je heen. De één heeft liever veel mensen om me zich heen. De ander weinig. Zoals Thomas dat gisteren beschreef en bezong is alleen niet altijd eenzaam.

Door schade en schande word men wijs. Ik heb verschillende ringen om me heen waarin ik priorteer. In de eerste Ring bevind mijn gezin zich. Die ring daarbuiten Familie en vrienden. De ene vriend dichter bij de eerste ring en het ene familielid ook weer anders dan de andere. Ook fluctueert dit wel. Buiten deze ringen bevinden mijn andere sociale contacten. Lees Collega’s, kennissen, buren enz. Waarom ik dit doe weet ik niet. Zoals ik zei is het vaak druk in mijn hoofd en het ordenen van zaken brengt rust. Ik onthou ook weinig maar schrijf alles op. Neem nu afspraken- en dingen die ik moet doen. Tot vervelendst toe noteer ik alles in mijn agenda. Ik kan het dan namelijk weer vergeten. Ik hoef alleen maar in mijn agenda te kijken. Het is een manier van leven, Structuur is goed voor een ieder. Voor mij helemaal. Ook het opschreven van gevoelens en emoties en dus ook meningen is het ordenen van de chaos in mijn hoofd. Ik denk overigens dat ik hier niet uniek in ben. En ook denk ik dat het voor veel mensen goed zou zijn. Een opgeruimd bureau is een opgeruid hoofd.!

Facebook Comments
Delen op Social media