Blog 88/2019 Vrieskou

Het is net na de klok van zes als de iPhone van mijn vriendin begint te piepen. Vlug drukt ze hem uit en kruipt tegen mij aan. Het is aardenacht en dit moment kan wat mij betreft eeuwig duren. Toch maakt ze aanstalten om op te stappen. Ik draai me nog even om gezien het feit dat mijn wekker pas om 07:00 uur gaat. De woensdag probeer ik zolang het een beetje gaat vrij te houden voor privé zaken. Ik werk sinds kort 32 uur per week en probeer dat op de overige vier werkdagen te doen. Erg krampachtig ben ik hier niet in. Op woensdag en in het weekeind lees ik mijn mail ook uit en reageer daar waar nodig of wenselijk. Het is het flexibele werken. Werken wanneer nodig, vrij als kan. Ik vind het heerlijk. Ik kan niet in een keurslijf van 8-17 mentaliteit. Zoals jullie wellicht weten werk ik voor de overheid. onlangs geswitcht van functie maar nog bij dezelfde organisatie.

De wekker gaat en ik beweeg mijn stramme lijf uit het bed. Mijn gezondheid is weer redelijk en mijn lijf word fitter en fitter. Het sporten heb ik weer opgepakt een noodzakelijke uitlaatklep maar ook zeker nodig om mijn lijf fit en gezond te houden. Het stramme lijf komt door het vele sporten. Mijn zwart witte karakter kan alleen alles of niets. Zo gisteren eerst Hardlopen en daarna kickboksen. Mijn liefde voor de vechtsport heb ik en houd ik en daarom heb ik ondanks drie keer achtereen mijn rib te kneuzen en/of breken toch het kickboksen weer opgepakt. 2 keer per week maar het liefst drie keer. Daarnaast hardlopen, krachttraining en sinds heel kort 1 keer per week squashen. Eigenlijk veel te veel en het is dan ook een hele planning om te voor elkaar te boksen.

Inmiddels uit mijn bed hoor ik hier- en daar al wat gerommel en gegiechel. Ik struin naar de 2e verdieping waar mijn dochter en stiefdochter slapen. De eerste deur open doen ontdek ik een leeg bed. hhmmmm . De tweede deur open verraad de meiden die heerlijk bij elkaar in bed gekropen zijn. Beide in panter pyjamaatjes kijken ze lief lachend op. Deze grote man smelt dan en besef hoe we het hebben getroffen als samengesteld gezin. De kinderen kunnen ontzettend goed met elkaar en we hebben eigenlijk weinig gedoe. De samensmelting van twee gezinnen in in dit geval een goede keus geweest.

Een boterham smeren, een kop thee opslurpen, een appel in de jas en hoppa de kou in. Mijn horloge geeft -1 aan wat betekend dat het toch echt vriest. Ik heb over mijn trainingspak een jas en een muts op. Laat de winter maar komen. Om dit besef van winter te beseffen hebben we voor vanmiddag een schaatsuitje gepland. Mooi naar de 11-stedenhal (voor de liefhebber….open vanaf 13:30uur) in Leeuwarden. Even kijken of we het nog kunnen en tezamen met een kop warme chocolademelk de winter inluiden.

Fijne dag iedereen!

Facebook Comments
Delen op Social media