Blog 90/2019 Sinterkerst

De temperatuur zakt en de novembermaand loopt op zijn einde. Sinterklaas is ruimschoots in het land tezamen met alle reuring die dat tegenwoordig met zich mee brengt. Zoals ik zei heb ik dit jaar de kinderen allemaal in de ongelovige hoek en is het sinterklaasfeest anders dan voorheen. toch konden we(ze) het niet laten de schoen op te zetten. Het hoort er een beetje bij en toch genieten we er van. Een Nederlandse traditie die we koste wat het kost in ere willen houden. Maar waarom? De tijden veranderen en daarmee ook de tradities. Het was tot voor kort nog maar dat alleen mannen konden stemmen. het was de wet, een traditie die we allemaal erg normaal vonden. Nu uit den boze. Vroeger rookten we in restaurants, nu niet meer in te denken. Ook sinterklaas zal veranderen en misschien wel verdwijnen. Misschien komt de kerstman wel in opmars. Dit gebeurd de laatste jaren al steeds meer dus ondenkbaar is het niet dat hij zijn broer klaas van de troon stoot. Ik denk dat we allemaal niet te krampachtig moeten vasthouden aan het verleden en het heden. Tijden veranderen. inzichten veranderen. De maatschappij veranderd en dat moet je gewoon accepteren.

Met December in aantocht word de kleding dikker en de mensen minder zichtbaar. Het openlijk en vrolijk groeten van voorbijgangers veranderd in een nors gemurmel en een ingepakte uitsteek van de hand. De meeste mensen kijken koud en zitten ver weggedoken in hun sjaal. Dit laatste fenomeen heb ik vaker beschreven en steeds weer intrigeert mij dit. De verandering van de houding en het gedrag van de mensen.

Vandaag merkte ik dat ik fel was. Felle discussies en meningen vlogen over de eetkamertafel. Mijn vriendin beaamde dit door mij tactisch mede te delen dat ik “op dreef” was. Ik was vol op stoom. Ik sta dan “aan” en ben moeilijk van mijn pad te krijgen. Zelfreflectie is dan het enige middel wat helpt. De figuurlijke spiegel voor houden. De vaker genoemde drukte in mijn hoofd temmen. Drukte die momenteel gevoed word door allemaal creatieve ideeën. Ideeën van zakelijke aard. Mijn nieuwe functie vraagt dit van mij. Het acteren op strategisch niveau binnen een overheid vraagt veel van mijn eigen creativiteit. Daarnaast natuurlijk de drukte van de aankomende feestmaanden. Van Zwarte Pieten Discussies. Mijn nieuwe baan, en mijn nieuwe lijf voedt mijn brein. Mijn energielevel groeit. De fitheid van mijn lijf gaat gepaard met wederom vele lichte blessures. Kleine- en grote pijntjes. De waargenomen felheid is dan het resultaat. Ik word dan scherp. Ik word dan ongenuanceerd. Eerlijk en oprecht. Irritant voor sommigen en vervelend voor anderen. Het is wie ik ben en wie ik soms niet wens te zijn.

Vanavond om 21:30uur start Rico. Een documentaire. Rico Verhoeven is het laatste jaar gevolgd door camera’s zijn leven is in beeld gebracht. Zijn trainingen maar ook zijn privé leven. De ijzeren discipline en de gedrevenheid inspireren mij. Ik vind het bewonderenswaardig dat iemand dit wil- en kan opbrengen. De boomlange Rico uit Halsteren gaat 21 december vechten met Badr. Badr Hari een tevens boomlange kerel. Kickboksen op het hoogste niveau. Ik heb der zin in. Ik kijk naar de documentaire uit en zeker naar de partij. Waarschijnlijk ga ik hem samen zien met mijn vriendin, zoon en kickboksmaten. Kijken hoe twee mannen elkaar het licht uit de ogen willen slaan. Een bediscussieerd Wereldtitel gevecht. Het maakt mij niet uit. Ook maakt het mij niet uit wie er zijn handen omhoog heeft aan het aan het eind.

Teruglezend is dit weer een Blog zoals ik ooit begon. Van de hak op de tak. onsamenhangend, volledig geschreven vanuit mij, mijn gevoel en mijn ideeen. gewoon ratelen. Gewoon kijken wat er uit komt. Kijken waar de rode draad zit. Kijken wat het oplevert. Maar vooral uitkijkend naar een volgende Blog.

Veel plezier met Rico. (aanrader)…SBS6…. Prettige avond.

Facebook Comments
Delen op Social media