Het is stil. nog steeds.

Het is vrijdag en de week zit er bijna op. Een bewogen week die in menig geheugen zal worden gekerfd. Nog steeds is er omwille het onderzoek weinig informatie naar buiten gebracht. Het is stil. Zelfs de naam heb ik tot nu toe nog niet in de krant gelezen en ook word de speurtocht naar de vermoedelijke dader niet in het openbaar gevoerd. Alleen is er naar buiten gebracht dat de feitelijke fysieke zoektocht gestaakt is en dat ze verder gaan met de sporen. Aan het buitenland word niet gedacht. Ikzelf heb heus mijn ideeën maar laten we met zijn allen dit niet spuien op het web. Ook de vermoedelijke dader heeft familie en bekenden!! Sociale onrust is het gevolg en een tsunami aan roddels en verhalen. Laten we eerlijk zijn waarschijnlijk is het echt wel duidelijk wat er zich in de woning heeft afgespeeld. Feitelijk dan. de aanleiding zal natuurlijk gissen blijven nu slachtoffer en vermoedelijke rader niet kunnen spreken. In mijn optiek en met alle respect zal het strafrechtelijk onderzoek niet heel spannend zijn , het wegnemen van de sociale onrust door het informeren van wat er wel bekend is wel. Wij Franekers zijn betrokken. Hoe gaat het met het kind. Er gaan verhalen ten ronde dat ze in de woning aanwezig was toen het slachtoffer levenloos is gevonden. Was ze der bij? of lag ze op bed? Natuurlijk snap ik dat er bepaalde feiten niet naar buiten hoeven te komen. precieze details wat mij betreft ook niet maar enig informatie is denk ik op zijn plaats. Ook valt het me tegen dat ook de Burgemeester nu nergens te bekennen is. Wanneer het over een bankje gaat trekt ie de mond wel open maar wanneer er zoiets in zijn stad gebeurd hoor je hem niet. Jammer is dit.

verdriet1

Ook het overlijden van onze Oma gaat viraal, het oude mensje heeft naar eigen zeggen een goed leven gehad. Ze heeft het prachtig gehad daar aan die portier. De jeugd hield haar jong en ze genoot met volle teugen. Verschillende filmpjes duiken nu op, filmpjes waar ik zelf ook op sta. Prachtig om terug te zien. Zondag is het condoleren, ik denk dat ik even ga, ik denk meer met mij. Ik denk dat het gezellig word, of mag ik dit niet zeggen. Ik denk dat Oma dat gewild zou hebben. Ophalen van oude herinneringen, de familie en nabestaanden een hart onder de riem steken. Praten over een standbeeld. Praten over Oma, maar denk ik ook over het andere hierboven genoemde tragedie.

Het houd Franeker bezig. Ook deze pagina is ontploft. Mijn eerste bericht is meer dan 7000 keer gelezen, en het opvolgende vliegt ook richting 6000 keer. Ongekende hoge getallen waar ik normaliter blij van zou worden. Nu zit er een raar smaakje aan. Verschrikkelijke onderwerpen trekken nu eenmaal veel lezers. Alle reacties en inbox berichten zijn veelal hartverwarmend. Geen 1 onvertogen woord. De samenhorigheid word ten tijde van verdriet vergroot. En ik denk dat we allemaal op ons eigen manier verdrietig zijn. Verbaasd en boos.

Door alle Franeker perikelen ontgaat het landelijke nieuws me, het interesseert me even niet. Mijn wereld is even beperkt. Ik heb der genoeg aan.

Zoals ik zei het is vrijdag, het weekeind staat voor de deur en het lijkt een natte te worden. Alle kids zijn thuis dus het word een gezellige boel. Twee weken wonen we nu echt samen. Alle planningen, sporten en andere zaken zijn in gang en ik moet zeggen ik vind het heerlijk. De dagen dat mijn eigen kinderen er niet zijn, zijn vreemd. Niet alleen voor mij maar ook voor mijn partner en haar kinderen. Het lijkt wel dat het gemis dan iets groter is dan voorheen. Het is een gewenning en het komt goed.  Het lijkt allemaal op zijn plaats te vallen en de kinderen integreren perfect in Franeker. Ook mijn partner vind goed haar draai en pakt het leven in ons mooie stadje prima op. Ondanks alle tumult van de laatste dagen gaan ze allemaal als een speer. In een toch negatieve verdrietige week is dit goed nieuws. Ook wel even lekker.

 

Facebook Comments
Delen op Social media

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.