Ja hoor, eerste werkdag.

Het is dan is het toch echt zover. De eerste werkdag dient zich aan en met veel moeite verplaats ik mijn “vege lijf” van mijn bed naar de douche en zet de temperatuur iets kouder dan normaal. Met een lichte rilling stap ik eronder en ontwaak met veel tegenzin. Wanneer ik de woonkamerdeur open zit mijn wederhelft al druk te tikken achter de computer. Haar werkdag is duidelijk eerder gestart dan die van mij, veel respect hiervoor. Onze woonkamer is dus vanaf nu weer ook onze werkplek want ja op kantoor werken is volgens de regels nog niet de bedoeling. De basisregels zijn nog steeds: “Werk zoveel mogelijk thuis” voor ons is dat goed te doen en dus doen wij dit net zoals voor onze vakantie. Een bak zwart goud aan de lippen en hatsiekadee we slingeren de pc weer aan.

Erg krakend en piepend start mijn pc op en mijn virtuele werkblad van mijn werkgever verschijnt. Met een zuur gezicht log ik in en zie tot mijn verbazing dat ik maar een dikke 100 ongelezen e-mails heb. Hoewel de inhoud nog een verassing is wekt dit me toch enigszins op. Aan de andere kant van de tafel hoor ik mijn vriendin roepen dat zij der bijna 300 heeft. Een kleine glinstering in mijn ogen verberg ik handig en zeg: zo dat zijn er nog al wat. De werkdag is gestart en we gaan allebei druk aan de slag. Het doorworstelen van de e-mails gaat gepaard met enig zucht-en gepuf. De telefoon begint ook steeds vaker te bellen maar vooral aan de overkant van de tafel. Die van mij blijft erg rustig, lekker. Nog even en het is hier een waar zenuwcentrum.

laat het alweer 09:30 uur zijn en dus heb ik mijn eerste overleg, en zonder veel problemen start de digitale teams-meeting op. Op mijn scherm verschijnen maar twee van de tien teamleden. bijna iedereen is nog op vakantie en dus praten we met zijn drie├źn wat over de figuurlijke koetjes- en kalfjes. Toch leuk om de collega’s weer even te zien na bijna drie weken nagenoeg afgesloten te zijn geweest. Inhoudelijk is er ook weinig te bespreken. Het is vakantietijd en dus is het in het gemeenteland ook komkommertijd . Ik neem weer afscheid van mijn collega’s en spreken af om elkaar donderdag Fysiek te ontmoeten buiten kantoor. De ruimte in mijn agenda geeft me de rust om nog wat slapende werkzaamheden op te pakken, nog wat vergeten accounts te benaderen en alvast een doorkijkje te maken naar de komende periode.

Prettige bijkomstigheid van het “Thuiswerken” is dat we lekker thuis kunnen lunchen en rond de middag bakken we dan ook een heerlijk eitje en lunchen ditmaal samen. Geen kinderen doordat deze nu bij onze ‘exen” zijn. Het is daardoor erg stil gezien we ze de laatste maanden natuurlijk erg veel om ons heen hebben gehad i.v.m. het Covid-19 virus. Nu de komende drie weken even geen kinderen. Rustig, en stil dus, even wennen. We eten onze crackers op en besluiten nog even een middagwandelingetje te doen, even de benen strekken en een luchtje scheppen in het rustige maar in het bijzonder mooie Franeker. Naast ons nog wat wandelende kantoormensen maar ook in kleine getalen zijn de toeristen aanwezig. het terras van de Doelen is gezellig gevuld en wat spelende kinderen bij de fontein maken het zomerse tafereeltje compleet. Over de bolwerken lopend genieten van d e vele bootjes die aangemeerd zijn. Een licht drukkende warmte doet ons de trui uitdoen en even wanen we ons weer in de vakantiestemming. Heerlijk. thuiskomend schenken we een kop thee in en ontgrendelen onze machines weer, het is “helaas” gewoon een werkdag en dus weer aan de bak. Onze jonge katten spelen druk op de achtergrond en op de vlinderstruiken in de tuin zitten mooie vlinders parmantig te genieten van de weinige zonnestralen die de wolken ontglippen. Onze eerste werkdag is een feit, op naar de volgende.

Facebook Comments
Delen op Social media