Kinderen weer naar school. “Corona-Friesland-Franeker-Blog-25”

Voor de helft van de gezinnen met kinderen op de basisschool was vandaag een dag die weer een beetje normaal begon. De scholen zijn weer geopend. Vandaag op 11 mei gaat de 1e  fase van de heropening van de maatschappij in. Het nieuwe normaal. Met nog steeds erg veel regels mag je weer naar buiten. Mag je weer er op uit. De kinderen mogen deels weer naar school, Diverse contactberoepen kunnen weer los. Het is een klein beetje ruimte wat we van de regering krijgen om te zien hoe het virus zich gaat gedragen. De meningen zijn verdeeld over de toch plotselinge ommekeer van ons kabinet. Komen we zo niet in ene tweede golf met besmettingen? We gaan het zien.

Zoals ik zei begint voor vele gezinnen de dag weer een “beetje” normaal. Zo ook voor mij en mijn gezin. Hoewel de pubers tot 1 juni nog niet naar school hoeven is het voor mijn “basisschool” kinderen wel weer mogelijk. 07:00 uur gaat dan ook weer de vertrouwde wekker iets vroeger dan de afgelopen 8 weken. Ik maak mijn dochtertje wakker en mijn vriendin de hare. Ik doe de gordijnen open en zie en slaperig meisje verwilderd om zich heen kijken. Ik kruip even lekker naast haar en haar armpjes gaan direct om mijn nek. Goedemorgen word er gemompeld., ik ga weer naar school hé pap. Leuk!

Aan een gedekte ontbijttafel peuzelt ze keurig een boterhammetje op met jam en drinkt ze een kopje thee. Het bammetje voor in het bakje word gesmeerd en de banaan word gescheiden van zijn tros en verdwijnt ook in de gevulde schooltas. Als laatste een dopper met wat drinken.  Het haar in de pronk, de tanden gepoetst en de ze is er klaar voor. Ook haar iets oudere zus staat als in de startblokken. Veel te vroeg om nog naar school te gaan. We staan dus nog even naar buiten te loeren, mensen kijken zeggen we dan.

Het loopt inmiddels tegen achten. De winderige Hertog van Saxenlaan word langzaam gevuld met voorbij rijdende auto’s, Bussen, Busjes en fietsers. Niet druk. Maar wel mensen. Opeens zo over achten word het straatbeeld gekleurd door voorbij fietsende en wandelende kinderen met schooltassen ferm op de rug geknoopt. Een beeld wat ik hier de laatste acht weken niet- of nauwelijks gezien heb. Het toch vertrouwde beeld doet me weer denken aan de tijd dat alles nog normaal was. Dat we niet met zijn allen thuis werkten, we elkaar nog begroette met een stevige handdruk of knuffel. We niet schichtig om ons heen keken of er mensen te dicht bij waren.

Tegen de adviezen in lopen we vandaag toch even mee naar school. Het is na acht weken toch weer een dingetje voor zowel kind als ouder. Het is nog rustig. Minder kinderen natuurlijk, en zeker minder ouders. Bij deingang van de allerkleinsten lijkt wel weer een groepje ouders te verzamelen. Wel op gepaste afstand maar toch. We krijgen een dikke kus en instrueren de kinderen om vanmiddag zelf weer thuis te komen. Ze zijn oud genoeg en we wonen op een figuurlijke “steenworp” afstand.

De dag is begonnen. Weer thuiskomend richt ik mijn thuiswerkplek weer in. Neemt mijn vriendin tegenover me plaats. De computers worden aangeslingerd en de radio komt weer op Q-music. Fijne werkweek iedereen!

Facebook Comments
Delen op Social media