Lockdown “ de discussie”

Woensdag 28 oktober. Buiten is het kouder en de herfst lijkt echt terrein te winnen. Nog steeds zit een groot gedeelte van de bevolking thuis te werken. Aan de keukentafel of als ze het luxer hebben in een compleet ingericht thuiswerkkantoor. Ik heb die luxe niet. Door mijn grote gezin is elke kamer vol en zijn we noodgedwongen aan de keukentafel veroordeeld. Nou ja noodgedwongen en veroordelen doen suggereren dat e het slecht hebben. Dat is natuurlijk niet zo. Mijn Vriendin en ik werken allebei voor de overheid, een gemeente en ook nog dezelfde. Niet voor de Waadhoeke overigens. We moeten allebei thuis werken en tot nu toe gaat het best goed. Ja natuurlijk zijn er momenten dat het lastig is. Vooral als we beide een Videocall hebben is het niet te doen. We proberen dan een andere tijdelijke werkplek te zoeken. Stiekem op kantoor of in een slaapkamer van een van de kinderen. Verders kunnen we prima thuiswerken, verdienen we onze boterham en hebben gelijkertijd meer tijd voor het gezin, sport en andere sociale zaken. Werk en prive lijkt wel wat meer door elkaar heen te lopen maar hoe erg is dat?

Elke keer is een persconferentie dan toch ook wel weer spannend. Wat gaat ie of ze zeggen? Gisteren was er een andere setting. Na een lange opleidingsdag in Utrecht kwam ik enigszins vermoeid thuis. Een heerlijk bord vol dampende pannenkoeken was mijn onthaal. Allemaal om het bord en genietend aten we de pannenkoeken op een paar overlatend voor de sportende zoon. Daarna even een spelletje doen. Skipbo-en. Ondertussen Rutte en de Jong met de vertrouwde Irma tussenbeide op het scherm. Een persmomentje, geen conferentie. what’s in tha name? Geen extra maatregels maar de tussen de regels door werden de huidige maatregels sowieso verlengt tot december en werd ook een volledige lockdown niet uitgesloten., verontrustend om te horen en nu weer op te schrijven. Gaan we weer op slot. Gaan we weer terug naar maart? Ik denk het helaas wel. Mensen kunnen klaarblijkelijk niet omgaan met de vrijheid die we nu krijgen. Ook ik merk dat ik dingen doe die eigenlijk in strijd zijn met de geldende maatregels. Ik die werkt bij ene overheid die deze regels ook moet controleren. Ik merk dat we corona moe zijn en dan bij enige onduidelijkheid hier een slag uiT slaan. Menselijk gedrag dat mijn inziens alleen te beteugelen is door strikte regels. Niet dat ik het wil hoor. Ik zou het echt erg vinden als we weer terug bij af zijn maar ik denk werkelijk dat het onvermijdelijk is. Gewoon maar even op slot en dan hopen dat Kerst- en O&N weer een beetje “ normaal”. zijn.

Dit Optikkend ben ik me bewust van de stroom van reacties die ik krijg. De goedlezende lezer zal snappen wat ik bedoel. We hebben het er mee te doen. Ik ben er ook niet blij mee maar we willen er nu ook wel eens van af. Mensen die lak hebben aan de regels zullen het straks het hardste schreeuwen. Denk dan even terug aan je eigen gedrag, Dat ga ik ook doen. Ik word ook aangesproken door mijn naasten als ik weer in de auto stap. Weer op pad ga. Ik hou me zoveel mogelijk aan de regels. Ik doe wat mag maar moet je dat altijd doen? We zullen volgende week zien, dan hebben we weer een old fashion persconferentie. Dan horen we het vervolg. Dan moeten we wellicht de hand in eigen boezem steken en denken tja, eigen schuld, dikke bult.

Facebook Comments
Delen op Social media