Meivakantie part II

Na het center parcs avontuur hadden we nog de hele week vrij thuis. Onderbroken door Bevrijdingsdag was het ween week van lekker omhangen en dat doen waarvoor vakanties zijn bedoelt, luieren.

Voor mijzelf was het helemaal een weekje van rust, de telefoon crashte en dus was ik telefoonloos. Geen whatsappjes en niet continu met de digitale wereld verbonden. Er waren zelfs dagen dat ik in de avond pas voor het eerst even op fb keek. En ik kan je zeggen, ik miste niks. Het was rustig in mijn hoofd en had niet continu het gevoel online te gaan.

image

Doordat ik niet steeds op het web zat had ik wel het idee dat de wereld aan me voorbij ging. Het nieuws bereikte me niet en als ik dan in de avond het nieuws keek wist ik soms niet wat me overkwam. Dit gebeurde de mensen vroeger dus ook.

Nu in het nieuws kijkend is het veel voetbal, omdat iedereen hier mee doodgegooid word en het niet in mijn eerste lijn van prioritering zit ga ik er vlug voorbij. Gefeliciteerd PSV.

En dan de Amerikaanse verkiezingen. Ikzelf ben altijd wel een Obama Fan geweest, niet eens altijd om zijn politieke keuzes maar wel om het charisma wat om de beste man heen hangt. Het is een sympathieke kerel die toch aardig wat bereikt heeft.

En nu dan Trump, de Clown van Wallstreet, de freakshow van het huidige politiek debat. De zakkenvuller en de sensatie zoeker. Hij hipt van de ene sensatie naar de andere en probeert met zijn waardeloze gejatte toespraken zieltjes te winnen. Ik heb onlangs nog voor “The Trump Building” in New York gestaan. Het met goud geletterde gebouw is als een met diamanten belegd horloge, zo van kijkhoeken geld ik heb. En hij gaat wat betekenen voor de minder bedeelde? Hij gaat de belastingen van de rijken omhoog gooien? Nou dacht het niet.

En dan vandaag is het Moederdag. Mijn kindjes waren bij hun moeder en vol trots hebben ze daar hun presentjes vast overhandigd. Bij mijn vriendin thuis werden we ook gewekt door lawaaierige meiden die met een ontbijtje in de weer waren. Moeders werd overladen door zelf gemaakte en zelf gekochte cadeautjes. Het blijft een aparte dag als je eigen moeder er niet meer is. Je weet dit pas als het zo is, als ze niet meer klaar zit met een gebakje en kop koffie en de woorden nou dat had niet gehoeven. Ik ben niet sentimenteel en kan aardig dealen met de werkelijkheid van vandaag. Toch is het altijd weer een moment van gemis.

Morgen is het maandag, de kids weer naar school en wij weer an die arbeit. Ik zal kijken of ik mijn telefoon kan laten maken en anders komt er snel een nieuwe. Zakelijk kan ik niet zonder maar ben er achter gekomen dat het ontbreken van een mobieltje geen gemis hoeft te zijn.

Facebook Comments
Delen op Social media

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.