Mondkapjesplicht…Doe maar

Zaterdagochtend en ik ga naar de supermarkt voor de wekelijkse boodschappen. Zoals gewenst- en geadviseerd door de overheid ga ik verhuld in een mondkapje. Het virus rukt op en we denken dat door het dragen van zo’ n kapje verdere verspreiding kan worden ingedamd. Gewoon doen dan. Moet er een verplichting op. Ik denk dat een elk normaal denkend mens gewoon adviezen kan opvolgen. We beschermen de kwetsbare onder ons.

Ik stap de auto uit en doe direct het mondkapje op. Mooi gestyled bij mijn kleren begint het bijna een heus mode-item te worden. Om me heen draagt iedereen keurig een kapje en apart voelt het dan ook al niet meer. Ik wil de supermarkt inlopen en zie een man aankomen. Een dikke 130kg schoon aan de haak, rokend, licht zwetend en hoestend. Hij stapt zonder te verblikken of verblozen de winkel in zonder geadviseerd mondkapje. Ik sta stil. De man heeft twee a drie van de redenen waarom hij kwetsbaar zou zijn. Dik in de 60, rokend, dik en ongezond ogend. Mede voor hem zijn alle maatregels, maar zelf draagt hij niets bij. Verbazend kijk ik om me heen en meerdere mensen kijken oogbollend en verbazend zijn kant op. Een licht geroezemoes volgt.

Niemand zegt wat, ik ook niet. En ook het personeel of directie van de betreffende winkel niet. We laten het toe. Er is geen wet die het verplicht en dus eigenlijk kunnen we niets. Moreel gezien wellicht wel maar een ieder vermijd de discussie. Verbazingwekkend ik ook. Ik heb er geen zin aan. Zo, n man uitleggen waarom een mondkapje nodig is en kan zijn. Mijn eigen gelaat bedekkend laat ik het gelaten toe. Kom maar op met die wet.

Facebook Comments
Delen op Social media