Peter R de Vries is Overleden

Het is donderdag 15 juli en mijn eerste vakantieweek is over de helft. Klussend aan het huis ben ik in gedachte al bij mijn vakantieadres. Ook spannend gezien het feit dat ze is in Valkenburg is en momenteel daar de straten zijn veranderd in kolkende auto-opslurpende rivieren. Tenminste als ik de media moet geloven. Echter valt alles in het niet als in de loop van de middag het nieuws mij bereikt dat Peter R de Vries is overleden. De Misdaadjorunalist is een dikke week eerder neer geschoten in Amsterdam nadat hij een uitzending van Boulevard had bijgewoond.

Hoewel het moeilijk te geloven was dat hij het zou overleven had Nederland hoop. Had ik hoop en de stilte bevestigde die hoop voor mij. Zijn kinderen die een bericht uitdeden dat hij vecht voor zijn leven en dat ze hopen dat ie het haalt sterkte mijn diepgewortelde gevoelens van overleven. Het kan toch niet zo zijn dat wij met zijn allen zitten te ruziën over de genomen maatregels aangaande de COVID Pandemie onze volksheld, Onze misdaad journalist wordt doodgeschoten. Door tuig, door de georganiseerde misdaad? Het kan toch niet zo zijn dat wij in een land leven waarin journalisten niet meer vrij over straat kunnen.

Hert meest gitzwarte scenario werd wel werkelijkheid. De boomlange- en sterke Peter word afgeschoten. Wordt gemuilkorfd word gewoonweg het zwijgen opgelegd. En wat doet de Nederlandse regering? Niets . Ze laten het toe. Pakken twee halfdoorgsnoven idioten op maar het brein achter de aanslag. Degene die opdracht geeft. Nee hoor. Die kunnen ze nooit of te nimmer pakken. Geweld mag nooit het laatste woord hebben predikte Balkenende ooit. Nee het mag niet maar het gebeurd wel.

Het si gewoon de foutieve aanpak van onze rechtsstaat. Waarom werken met kroongetuigen. Mensen die zelf genoeg bloed aan de handen hebben laten zingen en een pak geld meegeven- en een keuze indentiteit. Wanneer gaat Nederland verdomme eens zelf boeven vangen? Wanneer neemt justitie nu een het heft in eigen handen.?

Ik wordt boos, en ik merk dat ik lichtelijk afgeleid ben in wat ik doe. Ik ben met Peter opgeroeid. Nee niet persoonlijk maar zoals velen met mij. Elke donderdag voor de buis. Het is Peter geweest die mijn interessen in de misdaad heeft aangewakkerd. Nee niet om zelf te praktiseren maar om te volgen en om te ontdekken vol verbazing dat deze hele onderwereld super georganiseerd is . Ik heb geleerd dat misdaad niet loont en dat onze grote kopstukken dood- of opgepakt zijn. Het laatste minimaal. De misdaad lost zijn eigen problemen op en de de politie komt te laat aan met hun autootjes met knipperde lampjes.

VVerschillende zaken hebben mijn getriggerd. Die van drugsbaron Steve Brown vond ik fantastisch. De pannekoek liet zich mooi voor lul zetten. Hij is nooit meer serieus genomen. En dan nog jarenlanger in zijn baby blauwe trui Peter een schop onder zijn kont geven. Wat een lachertje.

Peter is niet meer, het nieuws heeft me zichtbaar geraakt. Niet dat ik verdrietig ben. Nou ja misschien ook wel maar vooral boos. Boos dat zoiets iets kan gebeuren. Dat wij in zo’ n land leven. Een bananenrepubliek., . We laten ons muilkorven en het zwijgen opleggen door tuig.

Ik wens Peter zijn familie- vrienden en andere naasten veel sterkte toe.

De Bloggende Franeker.

Facebook Comments
Delen op Social media