De Bloggende Engelsman

Afgelopen week was het herfstvakantie. De kinderen waren bij de exen en dus wij hadden de handen vrij. Een roadtrip naar Engeland stond er op de planning en dus vertrokken wij zaterdagmorgen vroeg na een vlug ontbijt en een kop koffie. De Opel mokka werd met uiterste precisie richting Duinkerken gestuurd. Natuurlijk waren we ruim op tijd bij de ferry. 

Dik twee uren later kwamen we aan in Dover, en gelijk de eerste beproeving. Links rijden. En dat viel toch tegen. Alsof je continu aan het spookrijden bent. Rotondes de verkeerde kant op pakt. Maar ja een avontuur was het wel. Gelukkig hoefden we maar een klein stukkie de eerste dag. In Folkestone checkten we bij het “Grand Burstin Hotel” in en wat bleek dit een drama. Onze slaapkamer was recht boven de feestzaal gesitueerd. Wat een kabaal! en midden in de nacht opeens tumult op de gang. Een kind was zijn ouders kwijt om twee uur in de nacht. Damn slechte start. 

Op dag 2 waren we ondanks de slechte nacht al vroeg uit de veren. Via de mooie binnenwegen richting Hasting, hier waren de overblijfselen van een kasteel(Hasting Castle)

Daarna door naar Beachy Head waar de krijtrotsen zo, n 165 meter boven de waterspiegel uittorenden.

Overigens bestaat een overgroot deel van de zuidkust uit deze prachtige krijtrotsen. We vervolgden onze weg en kwamen  aan bij Birling Gap, ook hier weer die prachtige krijtrotsen, bij het café deden we even aan voor een versnapering om vervolgens via de trap naar het strand af te dalen. Hier hebben we even lekker gerelaxt. Niet te druk en het was top weer..  vlug hebben we ff een hotelletje geboekt vlakbij Worthing. Het Findon Manor hotel bleek een prachtig authentiek, heerlijk rustig Engels hotelletje.

Na heerlijk uitgerust te hebben werden we ook op dag 3 vrij vroeg wakker. Na een goed Engels ontbijt en we stapten weer in de Opel. We sloegen links af de linkerbaan op en gingen richting Bournemounth. Hier zou het vijfde mooiste strand van Europa moeten zijn “Bournemounth Beach” en wederom Via de binnenwegen kwamen we hier aan en parkeerden de auto. Een schitterend uitzicht over wat je kan noemen een Amerikaans strand. Het was breed, lang en indrukwekkend. Via een lang pad dwaalden we af naar beneden en trokken ons lunchpakketje open. Een heerlijke zon scheen op onze wangen. Met de gondel zijn we vervolgens weer omhoog gegaan om ook dat maar even te ervaren. Prachtig! Daarna zijn we richting Corfe Castle gereden via Studland. Om daar te komen moesten we weer met een Ferry. Hier belanden we in een andere wereld. Kleine weggetjes bedekt door bomen brachten ons door idyllische kust-en bergdorpjes. Het leek wel of we in het riddertijdperk waren beland. Corfe Castle was helemaal prachtig.

Een groot vervallen kasteel rees boven het schitterende oude dorpje uit. Een dorpje dat echt zo in een middeleeuwse film zou passen. Corfe Castle achter ons latend gingen we op weg naar “The Countryman Inn”. Onze slaapplaats van die nacht. 

En zo was het dag 4 van ons tot nu toe schitterende reis. En deze dag is de boeken in gegaan als de dag van de hoogte meters. we hoefden niet ver te rijden voor onze eerste stop, “Lulworth Cove” natuurlijk de naam is al hilarisch maar de plek was prachtig. Een schitterend baaitje omsloten door een pittoresk dorpje. Echter was het toerisme gehalte hier hoog waardoor de charme iets ontbrak. Vanaf Lulworth Cove konden we lopend naar Durdle Door, een steile klim bracht ons op een adembenemende hoogte en schitterend uitzicht. Een stukje weer naar beneden kwamen we dan bij Durdle Door, een mooie rotsformatie die zo in 1 van de Lord of the Rings films zou passen.

Een prachtige Rotsbrug was de Hoofd attractie. Lulworth Cove en Durdle Door liggen aan de zogenaamde Jurrasic Coast. Vanaf Durdle Door weer terug naar de auto en de volgende stop was Golden Cap. Het hoogste Punt van de Zuid kust. Maar voor we hier waren moesten we eerste wat kilometers vreten, geen straf in de schitterende Hobbit achtige landschappen met prachtige kneuterige uit de rotsen gehakte dorpjes. Kleine weggetjes waar je elkaar nauwelijks kan passeren. Onder weg even een lichte versnapering en daar was Golden Cap. Na een lekker bak koffie in het piraat achtige café op weg naar het hoogste punt. De looproute was slechts 1,5 km maar moest wel 165meter omhoog. Via een onverhard pad kwam je werkelijk op een punt uit waarbij je het idee had dat je bovenop de wereld stond.

Prachtige vergezichten deden werkelijk ons even stil worden. Een mooi moment om even met de kids te FaceTimen !. Vlug naar beneden en op weg naar ons onderkomen voor die nacht “Haselbury Mill” in Crewkerne. Een landgoed waar vroeger een oude watermolen stond die bloem verwerkte. Onze “blue Room” bevond zich in een losstaand pand die veel weg had van een oud landhuis.

Dag 5, op weg naar Stonehenge. Stonehenge is een megalithisch monument uit de Jonge Steentijd, dicht bij de plaats Amesbury in de Engelse graafschap Wiltshire en ongeveer 13 kilometer ten noordwesten van Salisbury op de Salisbury Plain. Het monument bestaat uit een aarden wal rondom een cirkelvormig arrangement van grote, primitief bewerkte, staande stenen en is een van de beroemdste prehistorische locaties op aarde. De weg er naar toe was ook nu weer een beproeving. De smalle wegen waren zo nu en dan een echte uitdaging. Aangekomen bij Stonehenge was het een echte toeristische attractie. Een groot parkeerterrein en een bezoekerscentrum. Na een paar dure entree kaarten liepen we zo’n 1,5 km. Dit had ook in een pendelbus gekund maar ach we zitten al genoeg. De stenen waren echt indrukwekkend.

Tussen de vele toeristen door nog een paar leuke kiekjes kunnen maken om vervolgens (nu wel met de bus) naar de auto terug te keren. 

Op naar Londen! We moesten zo, n dikke twee uren in de auto. De wegen naar London waren druk. Dikke vierbaanswegen brachten ons steeds dichter bij ons hotel. Hoe dichter bij Londen hoe drukker. De opdoemende rode bussen en de bijzondere taxi,s gaven aan dat we er bijna waren. En in een buitenwijk stond ons hotel. In de avond nog even een lekker pizza in een pizzeria nearby om vervolgens na een netflixje vroeg te gaan pitten.

Dag 6, London here we come. Vandaag was het London wat op het programma stond. Beide zijn we hier al eens geweest maar vonden dat dit toch bij onze roadtrip hoorde. Het is een stad om naar terug te gaan. Ipv van de gebruikelijke underground bracht dit keer de overground ons naar hartje centrum.

London blijft mooi en hoewel het een grote domper was dat de befaamde “Big Ben” in de steigers stond hebben we zeker genoten van al het moois. De drukte van London is overweldigend. 

En toen was het dag 7. Nog een dag in London city. De dag begon druilerig en we snelden ons dan ook naar een 1£ shop voor een umbrella. Op naar de metro en weer richting het centrum. Vandaag stonden echt wat Londense bezienswaardigheden op het programma. Zo hebben we Borough Market gezien, zijn we door Neals yard gelopen en hebben we rond Covent Garden de snuisterigheden bekeken.

Ook konden we het niet laten even in Harrods te gaan kijken. Wat een kitscherige bedoeling zeg.  Vervolgens via de Dunkin Donuts even naar Baker Street. De thuis basis van Sherlock Holmes. Bijzonder om dit allen even te zien. Zoals ik zei is London overweldigend en ondanks de grote van de stad heeft het iets gezelligs. De kleine straatjes en hofjes, de vele kroegjes en cafeetjes maken het weer klein. De bebouwing is veelal oud afgewisseld door immense moderne hoogbouw. Een wereldstad van allure. 

Hierboven terug lezend is het toch een soort reisverslag, maar om het echt te ervaren moet je het zelf gaan beleven. Wat ik er van vond? Zuid-Engeland is prachtig! De prachtige route de we hebben gereden bracht ons bij veel mooie idyllische  plekken. Het landschap is veelal adembenemend. Het links rijden is lastig maar is zeker te doen. Zoals ik vaker na mijn buitenlandse reizen zeg is het in Nederland goed geregeld. De infrastructuur is goed. De woningen zijn modern en de voorzieningen uitmuntend. Andere landen kunnen hier een puntje aan zuigen. Ook Engeland. 

Voor nu hou ik op. Morgen gaan we op huis aan. Weer terug naar Franeker. Kijken hoe het met de poezen, cavia’s en met onze kids is. 

Facebook Comments
Delen op Social media