Weer aan de slag

Maandag 2 augustus en ondanks mijn agenda aangeeft dat ik nog een verlofdag heb ben ik toch maar weer begonnen. Slenterend de zoldertrap op naar mijn thuiswerkplek. Want ja mijn werkgever verwacht nog steeds dat we allemaal thuiswerken. Ik moet zeggen ik vindt het prima. Zoals ik al vaker heb aangegeven kan het prima met “mijn” werk. Ben ik meer productief en is het beter met mijn privĂ© te managen. Je moet er voor waken dat je niet teveel werkt gezien het feit dat het makkelijk gaat als je thuis werkt. Daarentegen kun je ook weer gemakkelijker even tussendoor je privĂ© zaken doen. Het is een weegschaal. Ik vind het ideaal. Kantoorwerk doe ik thuis. Contact met collega’s via telefoon of ms Teams. En bedrijfsafspraken daar waar kan fysiek en anders ook digitaal. Ik ben vanuit mijn huis verbonden met de wereld.

Meer dan 100 mailtjes lagen echter wel op mij te wachten, veelal mailtjes die ik gelukkig snel kan afdoen. Het is komkommertijd en dat merk je ook in mijn werk. Veel ligt stil, veel mensen zijn op vakantie. We zitten op de helft van de zomervakantie (in het noorden dan) en dat merk je. Ook hier thuis. De eerste twee kinderen zijn inmiddels voor drie weken naar hun moeder. De andere twee vertrekken vandaag naar hun vader. Mijn partner en ik zijn dan samen voor drie weken. Wel aan het werk maar ook weer beide thuis. Mijn partner werkt beneden in de kamer. Ik zit boven, ik heb ene vergaderfunctie en bel dus veel en zit veel tegen mijn scherm aan te praten. Het eerste jaar zaten we beide beneden maar ik ben veelal storend voor de rest van het gezin. Afzonderen dus.

Mijn vorige blog is weer veel gelezen. Mijn scherpe uitspraken zijn door vele omarmd. Ik snap dat. Nederland is er klaar mee en wil dat er wordt opgetreden. Mishandeling- en moord moeten niet normaal worden. Criminelen moeten worden aangepakt. Oppakken en vastzetten. Niet te mild. De boeven moeten maar eens weten wat ze doen. Misdaad loont niet. Mijn opmerking dat we zelf faciliterend zijn door bijvoorbeeld drugs te gebruiken werd trouwens niet altijd gedragen. Verwijten of ik zelf nooit iets had gedaan wat eigenlijk niet mag. Ja natuurlijk wel maar moet je dan omdat je zelf wel een over de schreef bent gegaan nu alles maar normaal vinden. Drugsgebruik is in ons land vrij groot. Nederland staat bekend om een tolerant land op dit gebied. Tezamen met de lage straffen een walhalla voor drugscriminaliteit. Door straffen zwaarder te maken en de opsporing te verstevigen zorg je ervoor dat ons land niet meer interessant wordt. Hiermee verbeter je mijn inziens het leefklimaat. Ben ik hiermee hypocriet omdat ik vroeger toen ik jong was wel eens iets gebruikt heb? Nee ik ben ouder geworden. Ben anders naar de wereld gaan kijken. en wat ik zie bevalt me niet. Een Nederland dat verpauperd- en vercriminaliseerd. Optreden dus.

En dan de Covid-pandemie. een onderwerp van elk gesprek. Lovers- en haters. Believers en non-believers. Waar ik me onder schaar is de groep die het rustig ondergaat. Dat het er is, is een feit. Gister sprak ik een kennis die door Covid op de IC kwam. Een jonge veertiger in de bloei van zijn leven. Een sterke- en gezonde man. Door het oog van de naald gekropen. Ik was blij hem weer tegen te komen en met hem te spreken. Een geval wat mij heeft doen beseffen dat we daadwerkelijk op moeten passen. Ook ben ik een voorstander van vaccineren. In mijn ogen de enige troef die we in handen hebben. En ja wordt er geld aan verdiend? natuurlijk. En ja zijn er risico’s ? Zeker. Maar niets doen is mijn in mijn optiek geen optie. Moet je je kinderen vaccineren? Tsja een gewetensvraag maar ik denk het wel. We vaccineren onze kinderen al decennia. waarom nu niet? Wat ik wel vind is dat we moeten gaan kijken of we de maatschappij weer open kunnen doen. Maar laten AUB gewoon zoveel mogelijk thuis blijven werken. Laten we afstand bewaren, laten we in publieke ruimtes mondkapjes blijven dragen. Voor je verkouden- niet fit of iets anders. Blijf thuis, laat je testen. Het zijn maatregels en acties die volgens mij prima kunnen en weinig ons leven belemmeren.

Weer veel onderwerpen. Weer veel meningen- en gevoelens. Veel tekst wat vragen en reacties oproept. Geen probleem ik kan het hebben maar blijf respectvol. Laat de verwensingen en de bedreigingen achterwege. Voegt niets toe en doet me weinig. We leven in een land waar je je mening kan- en mag geven. Je hoeft het iet te lezen en al helemaal niet met me eens te zijn.

Facebook Comments
Delen op Social media